Birkaç dakika sonra mutfağa, kilerlere, ahırlara, çatılara, odalara ve hatta Harem’e saklanan yeniçerilerin, iç oğlanların ve onları korumaya çalışanların acı çığlıkları bağırışları ve yalvarmalarını kimse duymayacaktı. Kan kokusu barut kokusunu bastıracaktı! Yarım saat kadar sonra bu kez Arz Odası’nın hemen önünde yanında bu kez bir kadın kalfa ile ayakta zor duran genç bir şehzade göründü. Şehzade, korkudan tir tir titriyordu! Mercan Ağa’nın yeniden sesini duydu: - Paşa! Bak kimi getirdiler! Ruşçuk Ayanı, hemen yanındaki Mustafa’yı geriye doğru itelledi ve Mercan Ağa’nın seslendiği yöne doğru baktı. Mustafa, Ağa ve komutanın yanından ayrılmadan elindeki hançerini silkeledi. Biraz önce gözleri açık olarak öldürdüğü yeniçerinin kaburga ve akciğerinin birkaç parçası yere düştü. Kadın kalfa hemen arkasında ayakta zorlanan, dudakları yukarı doğru bükülmüş, ayaklarına belli ki toprak düşsün diye dışarı ters giydirilmiş pabuçları olan bu genç şehzadeyi Kalfa Kadın ve gür sesiyle tanıttı: “Sultan Mahmut Bin Abdülhamid”
