Moderniteye Karşı Benlik ve Öteki Türk Şiirinde Otobiyografik Yaklaşımlar

Muhammed Koç

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Bizler âdemoğlu olarak kendimizi dünyada nasıl ve nereye konumlandırırız? Yine bizler -kimdir bu çokluk eki alan "biz" ve tek tek "ben"lerden mi oluşur- dostu, düşmanı, yoldaşı, ötekini ne olarak görürüz? Bu gibi sualler bizim hayat görüşümüz, durduğumuz yer, nokta-i nazarımız, kim'liğimiz, kendimizi ne olarak gördüğümüz ve ileride ne olarak görmek istediğimizle alâkalıdır. Pekiyi bir şair için ben nerededir? Öteki kim(ler)dir? Şairlerin bu mevzularda "biz" modern zamanlarda hayatını idame ettiren insanlara söyleyecek neleri var? Bilhassa da modern hayatın içinde bir taraftan egonun bu kadar öne çık(arıl)ması ile öteki taraftan benliğe atfedilen bu kadar ehemmiyete ve ben'cilliğe rağmen özgünlüğün yok olup tektipleşmenin zirveye çıkması tenakuz barındırmaz mı? Modern insanların benliğini bu kadar öne çıkarmasına tepki olarak e. e. cummings’in mahkemeye gidip isminin tamamını küçük harflerle yazılacak şekilde değiştirmesi ve hiçbir şiirinde büyük “I” (Ben) harfini kullanmayıp bütün ben’leri küçük i (ben) olarak yazması biz modern hayatta yaşayan insanlar için ne ifade eder? Türk şairleri ne demeye ben anlatısının en fazla olduğu otobiyografik şiirler kaleme alır? Kitap boyunca bazı suallere cevap aranırken bazı yeni sualler meydana çıkıyor. Dünyada hiçbirimiz -ister farkında olalım isterse olmayalım- ben'imizi ve öteki'ni konumlandırmadan, tasnife tabi tutmadan hayatımızı idame ettiremeyiz.