Herkeste bir Leylâ Ağrısı vardır. … Kimi onu yüreğinde saklı tutar, kimi gözlerinde taşır. Kimi bir hastane köşesinde, monitördeki çizgiler değişirken hatırlar; kimi bir mezarlıkta, mermer soğuğuna dokunan elleriyle. Ali’nin kalbi Leylâ ile illetlendi. Leylâ’nın kaderi Ali ile yazıldı. Söylenmesi gereken her söz boğazlarda düğümlendi; gözlerde kaldı, satırlara döküldü. Bu hikâye sadırdan satıra akan bir yangındır. Sonu en başında yazılmıştır. Harını örtü taşıdı, ahlarını martılar duydu, sırrını bir mezar taşı sakladı. Şimdi emanet sizdedir.
