Perspektif

Miazaki

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

“Zaman diye diye her şey mahvoldu; zaman falan kalmadı, paramparça oldu gitti. Elimde hiçbir şey kalmadı, her zaman olduğu gibi. Kaybetmedim ama kazanmadım. Zaten ne kazanabilirdim ki? Yarışma değil bu; ödül yok, ceza yok. Şimdi tek yapabileceğim beklemek. Kusurları tamir etmek ve varsa atladığım kısımları gözden geçirmek. Sonra da vedalaşıp kurtulmak.” Bir intihar nereye kadar bencilliktir? Ya da bencillik değildir mi demeli? Hayatta hiçbir amacı olmayan, ona rağmen bir şekilde yaşamayı sürdüren ve tek arzusu ölüm olan, kontrol manyağı ve biraz da depresif Gizem, tek başına çıktığı bu yolda tüm çevresiyle vedalaşmaya karar verir. Ancak bu veda; sıradan ve basit olmaktan öte, herkesin hayatını etkileyecek bir biçimdedir. Ne de olsa hepsi, özellikle de Selim, buna izin vermiştir.