“İnsan kısa bir anın bile ilerisini bilemeden; aylar, yıllar sonrasının hesaplarını yapar. Tutmaz hesapları ya da onun hesapladığı gibi gelişmez olaylar. Attığımız taş yerine varmaz, hedefi tutturamayız çoğu kez. Bıkmadan, usanmadan; çoğunda gerçekleşmeyeceğini bilerek yeni hesaplar yaparız, gerçekleşmesi umuduyla. Hedeflerimizi bir dahaki sefere; zamana bırakırız.” “Bazen bütün hüzünlerimi, kederlerimi, topal bir kaplumbağanın sırtına yükleyip Çin’e, Maçin’e göndermek istiyorum. Geriye dönene kadar da hiç üzülmek, ağlamak, acı çekmek istemiyorum.”
