Yıpranmış Ama En Güçlü Versiyonum, bir iyileşme masalı değil. Bu kitap; bastırılan duyguların, yok sayılan bedenin, “idare et” denilen bir hayatın insana neler yaptığını anlatan cesur bir yüzleşme metni. Elçin Aşkin, serebral palsiyle başlayan hayatını; aile ilişkileri, toplumsal normlar, kadınlık, suçluluk, terapi, travma ve kabullenme ekseninde tüm çıplaklığıyla ele alıyor. Okuru teselli etmiyor, umut vaat etmiyor; sadece dürüst oluyor. Çünkü bazen iyileşmenin ilk adımı, kendine yalan söylemeyi bırakmaktır. Bu kitapta; güçlü görünmeye zorlanan bir bedenin, herkesi idare etmeye çalışan bir zihnin, kendini en sona koymuş bir kadının hikâyesi var. Yıpranmış Ama En Güçlü Versiyonum, okuru rahatlatmak için değil, uyandırmak için yazıldı.
