Elde ettiğimde mutluluk ve huzur duyacağımı düşündüğüm kazanımlar, ruhumda hissettiğim ama bir türlü isimlendiremediğim boşluğu hiç bir zaman doldurmaya yetmedi. Ben kimim? Neyim? Yaşam amacım ne? Bu sorularıma bulduğum cevaplar yeterli olmuyordu çoğu zaman. Arayışımdan ümidimi neredeyse tamamen kesmek üzereyken hayat yolumdaki işaretleri çözmeye başladığımı fark ettim. Ve daha tam olarak ne olduğunu anlayamadan da içimde bir yolculuk yaparken buldum kendimi. Yolculuğum ilerledikçe yol daha da aydınlanıyor gibiydi. Bu aydınlık ruhumdaki boşluğu yavaş yavaş dolduruverdi. Böylece içimde yaptığım yolculuk, yuvama giden yolu açtı. Her birimizin yolculuğu farklı olsa da, yol aslında ruhsal yuvamıza doğru değil mi? Bu benim Yuvaya Yolculuk serüvenim
