Bir zamanlar hayat, durmayı hiç düşünmeden koşulan uzun bir yol gibiydi. Sonra her şey yavaşladı; adımlar değişti, nefesler ağırlaştı, beden başka bir mücadeleyi öğretmeye başladı. Canparem, Rabiya Hüsna Bayülgen’in kalbinden süzülen bir yaşam, özlem ve umut anlatısıdır. Duchenne Musküler Distrofi ile geçen yılların içinden; kayıpların, yarım kalan cümlelerin, sessiz acıların ve yine de sönmeyen bir inancın izini taşır. Bu kitapta bir abiye duyulan derin sevgi, bir hastalığın gölgesinde büyüyen sabır ve insanın en kırılgan anında bile yeniden ayağa kalkma isteği var.
