“Geleceğin güvencesiyle büyüyor.” Şehrin her köşesinde aynı reklam parlıyordu: bir anne, bir çocuk ve kusursuz bir gülümseme. Kimse o gülümsemenin neden bu kadar soğuk olduğunu sormuyordu. Ahmet Demir bir kış gecesi, ambulans beklerken kendi evinin zemininde öldü. Sistem buna “gecikmiş müdahale” dedi. Haberlerde adı üç satıra sığdırıldı. Bir teknik aksaklık, bir adres karışıklığı, bir ölüm. Gazeteci Efe Yıldırım ise bu ölümün ardında başka bir şey sezer: unutulmuş dosyalar, silinmiş kayıtlar ve kimsenin görmediği insanların sessiz listesi. Verinin daha iyi bir dünya vaat ettiği bir çağda, kimin yaşayacağına, kimin gecikeceğine ve kimin unutulacağına artık insanlar değil, algoritmalar karar vermektedir. Efe gerçeği yazmaya karar verdiğinde, yalnızca bir haberin değil; görünmez bir düzenin peşine düştüğünü anlayacaktır. Soğuk Gülümseme, verinin vicdanın yerini aldığı bir dünyada hatırlamanın, direnmenin ve susmamanın romanı.
