İnsan, kendinden uzaklaştıkça dünyaya yaklaştığını sandı. Oysa her adımı, içindeki boşluğu büyüttü. Bu eser; günümüz insanının ahlaki savruluşunu, ruhi yorgunluğunu ve toplumsal kırılmalarını kalbin kaybettiği yönü üzerinden okur. Çünkü hakikat dışarıda değil; kaybolan insanın kendi içindeki dengedeydi.
