Söz sustu, sır konuşur, akıl ermez bu dile, Aşkın izinde yanan, mazhar olur gizlere, Zahirde yoktur iz, batında bin bir hile, Kâinat bir kitap, her şey başlar NUN ile. Mezar bir kandil olur, huzurda içten yanana, Yoksa toprak üstünde de çürürsün anlayana. Son nefesin yediği, yalanla dolu lokmaysa, Nice âlim savrulur, kaybeder yüce divanda. Kalp mühürlü bir sandık, içi yalanla örülür, Her heves bir zincirdir, cehenneme sürülür. Dünya altın tas, içi tuzlu zehirdir, İçtikçe susatır da, kandıkça ruhu kemirir. Perde açılacak bir gün, kalacak çıplak öz, Ne makam ne para… Yalnız bohçandaki söz. Her dize bir ömre bedel, ya ağlatır ya yakar, Bu bir şiir değil dostlar, bir davet ve bir karar.
