Nurettin Topçu'da Ahlak ve Din İlişkisi

Tuğba Görgün

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Milletimizin XX. asırda yetiştirdiği, fikir hayatımızda çok önemli bir yere sahip olan Nurettin Topçu idealist bir yazar, güçlü bir ahlâkçı, önemli bir sosyolog ve özgün bir filozoftur. Nurettin Topçu’nun en önemli özelliklerinden biri, kendi tarih ve kültürünü tanıyor olması, dahası Batı felsefesine hâkim olmasıdır. Nurettin Topçu, felsefi metot ve anlayış bakımından XX. yüzyılın önde gelen sistemlerinden Hareket (action) felsefesine bağlı bir düşünürümüzdür. Hareket felsefesi, XVIII. yüzyıldan beri Batı da gelişen materyalist-pozitivist akımların karşısında insanlığın kurtuluşunu ahlâki ve moral değerlerin yükselişinde gören spiritüalist (ruhçu) bir felsefe akımıdır. Topçu’nun fikirlerini incelediğimizde, onun düşüncesinde ahlâkın başköşeyi işgal ettiği görülmektedir. Ahlâkla dinin beraber ortaya çıktıklarını savunan mütefekkire göre, ahlâkı dinden veya dini ahlâktan ayırmak, insanın iç dünyasını yine kendisinden ayırmak demektir. Çünkü ona göre ahlâk, “dini olgunluk” tur. Ahlâk prensipleri, dinin vahyolunan esaslarından çıkarılmalıdır. İnsanlığın ahlâk tarihi, dinlerin tarihidir. Bu prensipler, zorunlulukları akıl yolu ile ispata muhtaç olmayan insana özgü hakikatlerdir. Din ile ahlâkın arasında çok yakın bir ilişki vardır. Öyle ki halk için din, ahlâktan başka bir şey değildir.