“Sakın ha, zulmedenlere meyletmeyin. Sonra size ateş dokunur. Zaten sizin Allah'tan başka yardımcınız yoktur. Eğer zalimlere meylederseniz, sonra Allah'tan yardım göremezsiniz.” Bazı müfessirler derler ki, “Lisan âlimleri, ayetteki meylin mutlak olduğunda ittifak etmişlerdir. Yani zulüm az da olsa çok da olsa onu yapana yakınlık göstermeyin.” demektir. Abdurrahman İ. Zeyd, ayetteki meylin dalkavukluk manasına geldiğini söyler. “Dalkavuk kişi, haksızlıkları ve zulümleri, haksızlık yapanın ve zulmedenin yüzüne söylemez.” Ayetin zahirinden anlaşılan mana, putperestlere ve Müslüman olup da fasık ve zalim olanlara meyletmekten sakındırmadır. Kendisinde biraz da olsa zalimlik bulunan birisine meyletmek insanı ateşe götürürse, ya zulmün, isyanın ve küfrün zirvesine çıkmışlara meyledip onlarla beraber olmaya can atan, hizmetçiliklerini ve savunmalarını yapan, onları maddi, manevi, siyasi, içtimai ve ahlaki yönden destekleyenlerin hâli nice olur acaba? Bu, devlet ve hükûmet yöneticileri de olsa parti ve dernek başkanları da olsa -sözün kısası idarenin en üst kademesinde de olsa- onların yapmış oldukları Allah'a ve Resulü'ne isyan konusunda az veya çok sevmek, beğenmek, selam vermek, isyan hususunda yapılan icraatları alkışlamak, müdafaa etmek, bizi cehennemin neresine götürür? Varın siz düşünün.
