Şapinoz

Enwer Karahan

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Min dît ku ez û tu li serçemî, li biniya Gomika Qazan rûniştibûn ûserêvarê bû. Hîbehîbek li çemîrabûbû ku keraxan nuh av berdabû û ax ûxwelîsork û qirş û qal bi ber harbûyinapêlên avê ketibûn. Em li wê gihaşînkali qiraxa çemî, di bindara hijîra zerik de,di nav wê çaviya diriyan de rûniştibûn. Teçakêtê xwe li bin me raxistibû...Mindît ku te bi destê xwe ji min re du-sê dirîreşkjêkirin û te ew xistin devê min. Tiliya te didevê min de ma û te ew hêdîka kişand. Tamamizbûna wan hîna jî di bin zimanê min deye. Û min dît ku te devê xwe xist devê min ûte jibermayiyên tama dirîreşkan ji lêvênmin bir û min çavên xwe girtin. Û gava min çavên xwe girtibûn, min dît ku reşekîwek efrîtekî di ser serê me re sekiniye ku ewdişibiya ”Wî” û gava min dît ku ew reşêhanê di ser me re sekiniye û dike bêra di destêxwe de bi şûrikî dawşîne serê te, min çavênxwe beliqandin. Gava min çavên xwe vekirin, min dîtku bi rastî jî ”Ew” di ser serê me re sekiniyeûbi awayekî matmayî li maçîkirinênme temaşe dike. Û min dît ku gava awirên me hatinhemberî hevdu, wî bêr danî û destêxwe avêt kêleka xwe ya çepê û ew debançeya mîna marekî reş ji ber xwe kişandû berê wê da min û te. Û min dîtku…