Aheron

Mustafa Turay

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Aheron çemê jiyanan e ku dema ku para xwe ya xemgîniyê parvedike xurttir dibe, û dema ku di tengahiyên tariyê de tehemûl dikexweşiktir dibe.Av bênavber li ser Aheron diherike; dengê wê xwîn ji guhên tedibarîne. Xwîn bedelê xwe dide; tu nikarî birevî, atmosfer aloz dibe,û destên te bi baldarî qelema te digirin. Peyv te di qonaxên hovaneyên tunekirinê re derbas dikin. Ev kuştinek bêwate ye. Li Aheron,tu ji aliyekî ve dimirî, û tu ji aliyê din ve bi rengekî nepenî ji nû vezindî dibî... Ev zêdebûna mirovahiyê di gerdûnê de ye.Qeydên sûc ên jihevketinên hişmendî û şikestin, hêrs û kêfxweşiyêndemkurt ên ji ber wan... Helbest di vî çemî de sirrek e;Aheron bawermendê te ye."Dema ku dil ji laşê bêserûber tê veqetandin,Rûyê lawaz, wesayîta evîna dilgiran û tirsonek,hêza min jî daliqandî ye, eslê min jî,Ger ez çend helbestên din binivîsim,rastiya min dê bi qelema min a kor ji rûyê min were girtin!Ji ber kuştinên ku min kirine destên min bi mûrekê veşartî ne.”