“İnsana verilen bir emanettir ömür süresi. Takvim yaprakları tükenirken, emanetin süresi de kısalır gitgide. Dünyaya doğar, burada yaşar ve gelip geçeriz biz de. Tıpkı bizden önceki fanilerin yaptığı gibi. Lakin ömür takvimi tükenirken, o takvimin arka yapraklarına her gün ne doldurabildiğimiz, neler yazdırabildiğimiz değil midir esas olan? Dünya, kendi düzeni içerisinde insanı isteyerek ya da istemeyerek de olsa her gün biraz daha küçültüyor. Şöyle birazcık düşünebilseydik, zaman akarken tek akıntının zaman olmadığını idrakinde olabilseydik keşke.”Araştırmacı yazar İmdat Yayla, yazı hayatına girdiği ilk günden bugüne kadar, inandıklarını yazmaktan hiç vazgeçmedi. Gazete sütunlarından derlenen bu yazılar; kültürünün, yaşadığı coğrafyanın ve ideallerin yükünü taşıyor. Artık bu yük okura emanet.
