Yaradan’ın kötülüğe neden izin verdiği ya da O’nun kötülükle ne işi olabileceğini düşündüğümüz zamanlarda İlâhî Adalet (teodise) meselesi kendiliğinden başlamış demektir. İnandığımız değerler skalasını temellendirmeye çalışan her düşüncenin akli vecibelere uygunluğu bize hayat veren Yaratıcı Kudret’in de beklentisidir.Bu nedenle dünyada İlâhî adaletin müesses bir nizamla gerçekleştiğine inanmak kadar gerekçelendirmek de önemlidir.Ben de bu sorulara cevap aramak ve Tanrı’nın aleyhindeki bir dava, ya da H.Küng açısından ‘ateizmin’ kayası olarak görülen kötülük problemini tüm yönleriyle araştırmak üzere yola çıktığım bu serüvende Gazâlî ve Leibniz’in düşünce duraklarında molalar verdim.Konunun beni farklı arayışlara götürdüğü her durumda ise kötülük problemine karşı Hassas Tolerans Argümanını kullanarak kendimi yeni bir düşünsel metafora sürükledim.
