Çarşıda, bir gün,Babamla el ele yürüyorduk.Babamın arkadaşlarından biriYaklaştı yanımıza.Selam verip lafladılar bir süre.Kahkahalar attılar konuşurken -Ne ayıp!-Bir ara bana dönüp:'N’aber küçük' diyerek gülümsedi.Oysa o amca bilmiyordu ki;Bana 'N’aber küçük' denmesini,Hiç, hiç, hiç sevmiyorum! (Tanıtım Bülteninden)
