Sınıfın bir köşesinde tek başına oturan Tuki’yi herkes görür… ama gerçekten fark eden sadece Manta olur. “Yavaş” olduğu için dışlanan küçük kaplumbağanın aslında ne kadar dikkatli, sabırlı ve değerli olduğunu bir tek Manta keşfeder. Bu sıcacık hikâye, cesaretin bazen yüksek sesle konuşmak değil; yalnız kalmış birinin yanına sessizce yürümek olduğunu hatırlatıyor. Fark edilmenin, kabul edilmenin ve gerçek arkadaşlığın ne demek olduğunu birlikte keşfetmeye hazır mısınız?
