Bu kitap, Denizlili bir ailenin yaşadıkları üzerinden, tarihin büyük akışı içinde bir kuşağın hayata tutunma çabasını görünür kılmayı amaçlar. Çalışmanın omurgasını, Ahmed Baki ve kardeşi Mustafa'nın 1912'den 1918'e uzanan dönemde cephelerden ailelerine gönderdikleri ya da arkadaşlarından aldıkları otuzu aşkın mektup oluşturur. Erlerin kaleminden çıkmış, tematik bütünlüğe sahip bu koleksiyon, Osmanlı'nın son savaş yıllarına içeriden bakan nadir kaynaklardan biri niteliğindedir. Eser, mektuplarda yer alan olayları kronolojik bir çerçevede ele alırken savaşların askerî boyutlarının yanı sıra ekonomik koşullarını, gündelik hayata yansımalarını ve insani yönlerini de inceler. Böylece iki kardeşin hikâyesi, yalnızca bir aile anlatısı olmaktan çıkar; Osmanlı'nın son döneminde savaş, yoksunluk, seferberlik ve hayatta kalma mücadelesini görünür kılan geniş bir tarihsel panoramaya dönüşür.
