Seçilmiş bir yalnızlığın içinden seslenirim mahcup ve özgür; sevdiği herkesi bir kedere dönüştüren kalbimle.
Yorum yap
42

O çocuk oturmuş çarşılar ortasına, bir güz kederiyle iplik iplik ağlıyor. Babam olsaydı...babam olsaydı...babam olsaydı... Işıklı vitrinler önünde simsiyah bir leke... Çocuk ağlamıyor... Almış kanatlarına bütün özlemlerini... Bir turna sürüsü gözlerinin burcunda, akşamı parçalaya parçalaya uçuyor...
Seçilmiş bir yalnızlığın içinden seslenirim mahcup ve özgür; sevdiği herkesi bir kedere dönüştüren kalbimle.
"Kaldıysa bir güzelliğim, bu aynalar pazarında, gözlerinin değdiği yerlerimdir.
Gözyaşının açtığı yoldan Gelen gitmezmiş giden gelmezmiş.
Herkesin başkasını konuştuğu bu aynalar pazarında seni kimselere söylemeden öleceğim.
İnanırım, ölümün bir gün Bizi de güzelleştireceğine...