Şiire Nasıl Başladım? Bana bazen "Şiir yazmaya nasıl başladın?" diye soruyorlar. Aslında ben şiire şair olmak için başlamadım. Ortaokul yıllarında aynı sınıfta okuduğum bir kıza karşı derin bir sevgi besliyordum. O zamanlar şiirden pek anlamazdım. Onu etkileyebilmek için şiir kitapları okumaya başladım. Beğendiğim dizeleri defterime yazıyor, bazen de küçük notlar hâlinde masasına bırakıyordum. Bir süre sonra başkalarının şiirlerini yazmak bana yetmemeye başladı. Bu kez kendi duygularımı yazıya dökmeye başladım. Kilitli günlüğümün sayfaları, ona yazdığım şiirlerle doldu. O da bazen o defteri alıp okurdu. Fakat beni sevmediğini biliyordum. Yine de uzun süre vazgeçemedim. Sanki ona yeni değil de yıllardır âşıkmışım gibi hissediyordum. Bir gün cesaretimi topladım. Elimde bir gül ve küçük bir notla ona duygularımı söyledim. Cevabı "hayır" oldu. O gün şunu anladım: Zorla ne sevgi olur ne de aşk. Belki o hikâye bitti ama içimdeki duygular bitmedi. Kendime bir söz verdim: "Bundan sonra aşkı şiirlerimde yaşatacağım." Bugün hâlâ aşk üzerine yazıyorsam, bunun sebebi biraz da o yıllardır. Liseye geçtiğimde artık sadece duygularımı anlatmak istemediğimi fark ettim. Kendimi geliştirmeye, daha çok okumaya ve daha iyi yazmaya başladım. O günden sonra hedefim değişti. Artık bir hayalim var: Bir gün kendi şiir kitabımı elime almak. Belki bugün ismimi çok kişi tanımıyor. Ama her yazdığım şiir, beni o hayale bir adım daha yaklaştırıyor. İşte o yüzden, bu satırların arkasındaki kişiyi de kısaca tanıtmak isterim. Ben Yakup Çiçek. Çocukluğumdan beri duygularını içinde yaşayan, konuşmaktan çok yazmayı seven biriyim. Şiir benim için yalnızca birkaç dizeden ibaret değil; bazen söyleyemediğim sözlerin, bazen de içimde sakladığım duyguların dili oldu. Bugün yazdığım her şiirde kendimden bir parça olduğuna inanıyorum. En büyük hayalim ise bir gün kendi şiir kitabımı elime almak ve satırlarımın, hiç tanımadığım insanların kalbine dokunduğunu bilmektir. Eğer bir gün şiirlerimde kendi duygularınızdan bir iz bulursanız, kalemimin gerçek amacına ulaştığına inanacağım. Sevgiyle... Yakup Çiçek
