Bu filmi benim için diğerlerinden farklı kılan şey, aşkın o ilk anlarındaki büyüleyici kelebekleri değil, bittiğinde arkasında bıraktığı o tanıdık, ağır yıkımı en çıplak haliyle hissettirmesi. Ayrılık acısından kaçmak için hafızasını feda eden bir adamın, anıları birer birer silinirken aslında canını yakan o anlara bile nasıl sıkı sıkıya tutunmak istediğini izlemek insanın içini sızlatıyor. Film, bizi biz yapan şeyin sadece mutlu anlar değil, ruhumuzda iz bırakan kırgınlıklar ve hatalar olduğunu söylüyor. En nihayetinde, karşındakinin tüm kusurlarını ve seni yeniden inciteceğini bilsen bile, o yaşanmışlığın güzelliği için her şeye en başından "tamam" diyebilmenin o buruk ama teslimiyetçi yanını kalbimin en derininde hissettiriyor.
