@kalemveruh•53 gün önce
Denizin kokusunu alırdım sende, Issız, esaretsiz bir gecede, denizin poyrazla buluşması gibiydi seninle buluşmak. Uzaktan, gecenin ufkundaki güneşi beklemek gibiydi, Seninle yaşamı izlemek. Ruhunun her sokağı denize bakıyordu çünkü senin, Ve ben dolaştığım her sokağı ezbere biliyordum, kalbinin duvarları çok tanıdıktı,çünkü her bir zerresini tanıyordu parmak uçlarım. Ben hep Deniz kenarında nefes alabildim, tüm bu boğuluşların arasında. Çünkü Deniz, hep biraz Sen'di benim için, kokunu taşırdı her poyraz. Kalem ve Ruh
Yorum yap
128