Film; faşizm kapitalizm gibi sistemlerden tutunda farklı dinlere inançlara kadar çok yönlü kavramlar ve mesajlar içerse de ben sadece bireye yani baş roldeki filmin kahramanına bakan yönlerini görmeye çalıştım, hayatına ansızın giren akıllı ve tatlı kızdan çok etkilendim ve bir de piyanonun melodileri beni Piyanist filmine götürdü adeta, gelelim s-özün özüne... Her insan bir maden gibidir, bilemeyiz içinde ne cevherler gizlidir, bu cevheri keşfetmek için bazen küçük bir dokunuş yeterlidir. Bu dokunma bazen sürpriz bir şekilde hayatımıza giren kişidir, bazen bir geliş, bazen bir gidiş, bazen bir kaybediş, bazende bir tükeniştir. Bize ve hayatımıza anlam katan şeyler yaşantımızı öyle etkiliyor öyle güzelleştiriyor ki aynı şekilde aynı şeyler anlamını yitirdiğinde ya da eksikliğinde öyle bir boşluğa düşüyor öyle savruluyoruz ki teselliyi nerede arayacağımızı nasıl bulacağımızı bilemiyoruz, belki geçmişimizle hesaplaşıyor ve kendimizle yüzleşiyoruz, bir taraftan hayatın anlamını ararken bir taraftan da kendimizce ona anlamlar yüklüyoruz, kalbimizdeki cevherleri ruhumuzdaki gizli yönleri keşfetmeye başlıyor kendimize iyi gelecek iyi hissettirecek şeyler yapmaya başlıyoruz. Aşka sevgiye iyiliğe güzelliğe şefkate merhamete kısaca insana, insan olmaya ve insanlığa dair ne varsa yelken açıyoruz ve anlıyoruz ki dünya ve dünyalıklardan nihayetinde boş ve anlamsız hırslardan arınmadan gerçek anlamda hiçbirine hiçbir şeye ulaşamıyoruz, ya ulaştığımızı sanıyoruz ya da kendimizi kandırıyoruz...