Mahallenin en güzel, en alımlı kızıdır Fahriye. Hayatta hiç bir şeyi de öyle fazla kafaya takmaz. Gerektiği kadar harbi, gerektiği kadar da nazlıdır. Tam ateşli bir aşk yaşadığı gizli sevgilisine kaçacakken Erzurumlu bir adamla evlendirir ailesi onu. Bakire çıkmadığı için kocası kıyameti koparınca Fahriye de onu bıçaklayıp hapsi boylar.Hapisle birlikte yeni bir hayat başlar Fahriye için. Çıktığında bir fabrikada işe başlar ve burada da aşk onu ya da o aşkı bulur. Oysa geçmişte kapanmamış bazı defterler karşısına çıkacaktır en olmadık zamanda.Ahmet Muhip Dranas’ın bu çok sevilen şiirinin Yavuz Turgul gibi bir ustanın ilk yönetmenlik denemesine ilham vermiş olması ne güzel bir rastlantıdır. Müjde Ar’ı Müjde Ar yapan filmlerden.Meraklısı için Dranas’tan bir kaç mısra:Önce upuzun, sonra kesik saçın vardı;Tenin buğdaysı, boyun bir başak kadardı.İçini gıcıklardı bütün erkeklerinAltın bileziklerle dolu bileklerin.Açılırdı rüzgârda kısa eteklerin;Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla.Ne çapkın komşumuzdun sen, Fahriye Abla!